افت قیمت طلا با تورم داغ آمریکا؛ پیتر شیف می‌گوید اونس ۴۱۴۵ دلاری یک فرصت طلایی است

قیمت جهانی طلا در هفته منتهی به ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶ تحت فشار داده‌های تورمی آمریکا قرار گرفت و با وجود افزایش فشارهای قیمتی در اقتصاد این کشور، بخشی از ارزش خود را از دست داد. انتشار آمار بالاتر از انتظار تورم مصرف‌کننده، تولیدکننده و قیمت کالاهای وارداتی، معامله‌گران را به این نتیجه رساند که فدرال رزرو ممکن است برای مهار تورم به افزایش بیشتر نرخ بهره روی بیاورد.

با این حال، پیتر شیف (Peter Schiff)، اقتصاددان و از طرفداران سرسخت طلا، دیدگاه متفاوتی دارد. او قیمت اونس در محدوده ۴۱۴۵ دلار را فرصتی جذاب برای خرید توصیف کرده و معتقد است تداوم تورم بالا نشان می‌دهد سیاست‌های فدرال رزرو در مهار افزایش قیمت‌ها موفق نبوده‌اند.

این اختلاف دیدگاه، پرسش مهمی را برای بازار مطرح می‌کند: آیا تورم بالاتر از انتظار در نهایت به افزایش نرخ بهره و فشار بیشتر بر طلا منجر می‌شود یا تداوم تورم می‌تواند تقاضا برای این فلز گران‌بها را تقویت کند؟

سه گزارش تورمی که بازار طلا را تحت فشار گذاشتند

داده‌های اقتصادی آمریکا در یک هفته، سه نشانه مهم از تداوم فشارهای تورمی ارائه کردند.

شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا (CPI) در ماه سپتامبر نسبت به سال گذشته ۳.۷ درصد افزایش یافت؛ در حالی که پیش‌بینی بازار ۳.۶ درصد بود. این اختلاف نشان داد روند کاهش تورم همچنان با موانعی روبه‌روست.

یک روز بعد، شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) نیز توجه بازار را جلب کرد. این شاخص در مقیاس سالانه ۶.۳ درصد رشد داشت؛ بالاترین نرخ گزارش‌شده از سال ۲۰۲۲. افزایش هزینه‌ها در سطح تولیدکنندگان می‌تواند در صورت انتقال به زنجیره عرضه، فشار بیشتری بر قیمت کالاها و خدمات وارد کند.

همچنین قیمت کالاهای وارداتی آمریکا در سپتامبر ۱.۱ درصد افزایش یافت؛ رقمی که از پیش‌بینی ۰.۸ درصدی فراتر رفت.

مجموع این آمارها نگرانی‌ها درباره ماندگاری تورم را افزایش داد. با این حال، واکنش بازار طلا برخلاف انتظاری بود که از یک دارایی پوشش‌دهنده تورم وجود دارد: سرمایه‌گذاران به‌جای افزایش خرید، احتمال سخت‌گیرانه‌تر شدن سیاست پولی را در قیمت‌ها لحاظ کردند.

اخبار فوری پوشش لحظه‌ای اخبار و رویدادها از ۱۰۰ رسانه مالی معتبر به زبان فارسی

مرور اخبار امروز

چرا با وجود تورم بالا، قیمت طلا کاهش یافت؟

طلا معمولاً در دوره‌های تورمی مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد، اما رابطه میان تورم و قیمت این فلز همیشه مستقیم نیست. واکنش طلا به این بستگی دارد که داده‌های تورمی چه تغییری در انتظارات نرخ بهره و بازده دارایی‌های مالی ایجاد کنند.

وقتی تورم بالاتر از انتظار اعلام می‌شود، معامله‌گران ممکن است احتمال افزایش نرخ بهره را بیشتر در نظر بگیرند. نرخ بهره بالاتر معمولاً بازده اوراق و جذابیت برخی دارایی‌های درآمدزا را افزایش می‌دهد؛ در نتیجه، نگهداری طلا که سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند، می‌تواند هزینه فرصت بیشتری داشته باشد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، قیمت جهانی طلا در طول هفته حدود ۰.۶ درصد کاهش یافت و افت آن در بازه یک‌ماهه از ۲ درصد فراتر رفت. بخش مهمی از فشار فروش در روز انتشار آمار تورم مصرف‌کننده شکل گرفت، هرچند قیمت‌ها پس از آن بخشی از کاهش خود را جبران کردند.

این رفتار نشان می‌دهد که در کوتاه‌مدت، انتظارات مربوط به سیاست پولی می‌توانند بر نقش طلا به‌عنوان پوشش تورمی غلبه کنند.

چرا پیتر شیف افت طلا را فرصت خرید می‌داند؟

پیتر شیف برداشت متفاوتی از داده‌های تورمی دارد. از نگاه او، افزایش مداوم قیمت‌ها در شرایطی که سیاست پولی محدودکننده دنبال می‌شود، می‌تواند نشانه‌ای از ناکامی فدرال رزرو در مهار تورم باشد.

شیف معتقد است بازار بیش از اندازه بر احتمال افزایش نرخ بهره تمرکز کرده و پیامد بلندمدت تداوم تورم را نادیده می‌گیرد. بر همین اساس، او کاهش قیمت طلا به محدوده ۴۱۴۵ دلار را فرصتی برای خریداران دانسته است.

منطق این دیدگاه آن است که اگر تورم با وجود افزایش نرخ بهره همچنان بالاتر از انتظار باقی بماند، ممکن است اعتماد سرمایه‌گذاران به توانایی بانک مرکزی برای بازگرداندن ثبات قیمت‌ها تضعیف شود. در چنین شرایطی، تقاضا برای دارایی‌های فیزیکی و محدود مانند طلا می‌تواند افزایش پیدا کند.

البته این سناریو قطعی نیست. تداوم تورم بالا ممکن است به سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر و فشار بیشتر بر قیمت طلا نیز منجر شود. بنابراین، اعتبار دیدگاه شیف تا حد زیادی به واکنش تورم به تصمیم‌های آینده فدرال رزرو بستگی دارد.

بازار هنوز احتمال افزایش نرخ بهره را جدی می‌گیرد

در مقابل دیدگاه شیف، انتظارات معامله‌گران همچنان از احتمال ادامه سیاست پولی انقباضی حکایت دارد. طبق داده‌های مورد اشاره در گزارش، قیمت‌گذاری بازار احتمال افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر فدرال رزرو را حدود ۹۰ درصد نشان می‌دهد.

کوین وارش (Kevin Warsh)، رئیس فدرال رزرو، نیز در اظهارات همان هفته ارزیابی مثبتی از وضعیت اقتصاد ارائه کرد، اما نشانه روشنی درباره مسیر آینده نرخ بهره نداد.

هم‌زمان، حماد حسین از مؤسسه کپیتال اکونومیکس انتظار دارد با ادامه افزایش نرخ بهره، قیمت طلا تا پایان سال تحت فشار نزولی باقی بماند. بانک آو آمریکا نیز در برآورد خود احتمال داده است که قیمت اونس تا پایان سال به زیر ۴۰۰۰ دلار برسد.

این دیدگاه‌ها نشان می‌دهند که بخشی از تحلیلگران همچنان اثر نرخ بهره را عامل غالب در کوتاه‌مدت می‌دانند؛ هرچند مسیر واقعی بازار به داده‌های اقتصادی و تصمیم‌های آینده فدرال رزرو وابسته خواهد بود.

مسیر بعدی طلا به کدام عامل بستگی دارد؟

برای ارزیابی مسیر اونس در هفته‌های آینده، تنها دنبال‌کردن نرخ تورم کافی نیست. معامله‌گران باید بررسی کنند که آیا افزایش قیمت‌ها به تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه منجر می‌شود یا فشارهای تورمی در ماه‌های آینده کاهش پیدا می‌کنند.

اگر داده‌های بعدی همچنان بالاتر از انتظار باشند و فدرال رزرو به افزایش نرخ بهره ادامه دهد، فشار بر طلا ممکن است حفظ شود. در مقابل، اگر تورم با وجود نرخ‌های بهره بالا کاهش پیدا نکند و بازار به اثربخشی سیاست پولی تردید بیشتری پیدا کند، استدلال شیف درباره جذابیت طلا می‌تواند مورد توجه بیشتری قرار گیرد.

در نتیجه، افت اخیر اونس را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه آغاز یک روند نزولی بلندمدت یا فرصتی قطعی برای خرید دانست. مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده، نحوه واکنش تورم و سیاست پولی آمریکا در ماه‌های آینده است. تا روشن‌شدن این مسیر، دیدگاه صعودی شیف و پیش‌بینی‌های محتاطانه‌تر تحلیلگران همچنان دو سناریوی متفاوت برای آینده بازار طلا خواهند بود.