۸ اشتباه سرمایه‌گذاری که سرمایه شما را نابود می‌کند

بازار ارزهای دیجیتال به‌خاطر نوسان‌های شدیدش می‌تواند خیلی سریع به سرمایه‌گذار پاداش بدهد یا همان‌قدر سریع ضرر ایجاد کند. به همین دلیل، اشتباه‌هایی که در یک بازار کم‌نوسان شاید ماه‌ها طول بکشد تا اثرشان مشخص شود، در بازار کریپتو گاهی در چند ساعت خودشان را نشان می‌دهند.

بخشی از این اشتباه‌ها هم ارتباط مستقیمی با انتخاب بیت‌کوین (Bitcoin)، اتریوم (Ethereum) یا یک آلت‌کوین خاص ندارند. حتی اگر دارایی مناسبی انتخاب شود، تصمیم اشتباه درباره زمان ورود، اندازه سرمایه، نحوه معامله یا مدیریت ریسک می‌تواند نتیجه نهایی را تغییر دهد.

در ادامه ۸ اشتباه رایج را بررسی می‌کنیم که سرمایه‌گذاران بازار ارزهای دیجیتال بهتر است مراقب آنها باشند.

۱. منتظر ماندن برای بهترین نقطه ورود

یکی از رایج‌ترین اشتباه‌ها این است که سرمایه‌گذار مدام منتظر قیمت بهتری می‌ماند.

وقتی بیت‌کوین در حال رشد است، ممکن است فرد منتظر یک اصلاح جدی باشد. وقتی بازار اصلاح می‌کند، ممکن است منتظر قیمت پایین‌تری بماند. بعد از مدتی، بازار دوباره صعود می‌کند و همان فرد متوجه می‌شود که هیچ‌وقت وارد بازار نشده است.

مشکل اینجاست که نقطه ورود ایده‌آل معمولاً فقط بعد از گذشته مشخص می‌شود. حتی معامله‌گران باتجربه هم نمی‌توانند با اطمینان بگویند کف یا سقف یک حرکت کجاست.

برای سرمایه‌گذاری بلندمدت، یکی از راه‌های کاهش این مشکل، خرید پله‌ای است. به‌جای اینکه کل سرمایه در یک قیمت وارد شود، می‌توان مبلغ مشخصی را در چند مرحله سرمایه‌گذاری کرد. در این حالت، یک خرید اشتباه در قیمت بالا الزاماً کل موقعیت سرمایه‌گذار را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

البته خرید پله‌ای هم تضمین‌کننده سود نیست؛ فقط وابستگی سرمایه‌گذار به یک نقطه ورود مشخص را کمتر می‌کند.

اخبار فوری پوشش لحظه‌ای اخبار و رویدادها از ۱۰۰ رسانه مالی معتبر به زبان فارسی

مرور اخبار امروز

۲. وارد کردن پولی که به‌زودی به آن نیاز دارید

بازار ارزهای دیجیتال می‌تواند در مدت کوتاهی افت‌های سنگینی را تجربه کند. به همین دلیل، پولی که برای اجاره، خرید خانه، هزینه‌های ضروری یا یک پرداخت مشخص در چند ماه آینده کنار گذاشته شده، نباید بدون توجه به این نوسان‌ها وارد بازار شود.

فرض کنید فردی ۵۰۰ میلیون تومان برای یک هزینه مهم در شش ماه آینده کنار گذاشته و تمام آن را وارد بازار ارز دیجیتال می‌کند. اگر بازار در این مدت ۳۰ درصد افت کند، ممکن است درست زمانی که به پول نیاز دارد مجبور شود دارایی خود را با ضرر بفروشد.

سرمایه‌گذاری بلندمدت و پول موردنیاز کوتاه‌مدت دو هدف متفاوت دارند.

برای سرمایه‌ای که احتمال دارد به‌زودی به آن نیاز پیدا کنید، حفظ نقدشوندگی و دسترسی به پول اهمیت بیشتری از گرفتن بازده احتمالی بازار دارد.

۳. خرید ارز دیجیتال فقط به این دلیل که قیمتش تازه رشد کرده است

یکی از خطرناک‌ترین رفتارها در بازار کریپتو، دنبال کردن ارزی است که همه درباره رشد آن صحبت می‌کنند.

وقتی یک ارز دیجیتال در چند روز یا چند هفته چند برابر می‌شود، توجه بازار هم به آن افزایش پیدا می‌کند. شبکه‌های اجتماعی پر از پیش‌بینی‌های قیمتی می‌شوند و ترس از جا ماندن یا همان FOMO شکل می‌گیرد.

اما رشد قیمت به‌تنهایی دلیل کافی برای خرید نیست.

فرض کنید یک توکن از ۱۰ دلار به ۳۰ دلار رسیده است. اینکه قیمت سه برابر شده، به خودی خود نشان نمی‌دهد که هدف بعدی آن ۶۰ دلار است. ممکن است بخشی از رشد قبلاً اتفاق افتاده باشد و بازار انتظارات آینده را پیشاپیش در قیمت لحاظ کرده باشد.

قبل از خرید یک ارز دیجیتال که اخیراً رشد شدیدی داشته، باید پرسید دلیل این رشد چه بوده است؟ آیا تغییر مهمی در پروژه اتفاق افتاده؟ حجم معاملات چقدر افزایش یافته؟ ارزش بازار چقدر است؟ و مهم‌تر از همه، آیا قیمت فعلی با شرایط پروژه تناسب دارد؟

۴. تصور اینکه یک پروژه خوب، حتماً سرمایه‌گذاری خوبی است

این اشتباه در بازار ارزهای دیجیتال شکل متفاوتی نسبت به بازار سهام دارد.

ممکن است یک پروژه فناوری خوبی داشته باشد، تیم شناخته‌شده‌ای پشت آن باشد و حتی محصول واقعی ارائه کند؛ اما این موضوع لزوماً به معنی مناسب بودن قیمت توکن آن نیست.

در ارزهای دیجیتال باید میان کیفیت پروژه و ارزش‌گذاری توکن تفاوت قائل شد.

برای مثال، ممکن است یک شبکه بلاکچینی از نظر فنی پیشرفت زیادی کند، اما اگر ارزش بازار توکن آن در مقایسه با میزان استفاده از شبکه بیش از حد بالا رفته باشد، رشد پروژه الزاماً به معنی رشد قیمت توکن نیست.

مواردی مانند ارزش بازار، عرضه در گردش، توکن‌های قفل‌شده، برنامه آزادسازی توکن‌ها، کاربرد واقعی، درآمد یا کارمزد شبکه و میزان استفاده کاربران می‌توانند تصویر دقیق‌تری از یک پروژه ارائه دهند.

بنابراین جمله «این پروژه عالی است» به‌تنهایی دلیل کافی برای خرید توکن آن نیست.

۵. قرار دادن بخش بزرگی از سرمایه روی چند ارز دیجیتال

تمرکز بیش از حد سرمایه روی یک یا دو ارز می‌تواند ریسک سبد را بالا ببرد.

حتی بیت‌کوین که بزرگ‌ترین ارز دیجیتال بازار است، در دوره‌های مختلف افت‌های سنگینی را تجربه کرده است. در مورد آلت‌کوین‌ها این ریسک معمولاً بیشتر است و برخی پروژه‌ها ممکن است بخش بسیار بزرگی از ارزش خود را از دست بدهند و دیگر به قیمت‌های قبلی برنگردند.

از طرف دیگر، خرید تعداد زیادی آلت‌کوین هم الزاماً به معنی تنوع واقعی نیست. ممکن است چندین توکن مختلف در عمل تحت تأثیر یک عامل مشترک حرکت کنند؛ برای مثال همگی به روند بیت‌کوین، نقدینگی بازار یا شرایط کلی آلت‌کوین‌ها وابسته باشند.

به همین دلیل، تنوع‌بخشی فقط به تعداد ارزهای موجود در کیف پول مربوط نمی‌شود؛ باید دید ریسک هر دارایی از کجا می‌آید و چقدر با سایر دارایی‌های سبد همبستگی دارد.

۶. رفتار کردن مثل معامله‌گر، در حالی که هدف شما سرمایه‌گذاری است

بازار ۲۴ ساعته ارزهای دیجیتال این تصور را ایجاد می‌کند که باید همیشه در حال معامله بود.

قیمت بیت‌کوین شبانه‌روز تغییر می‌کند، خبر جدید منتشر می‌شود و هر لحظه ممکن است یک حرکت چنددرصدی اتفاق بیفتد. اگر سرمایه‌گذار به‌صورت مداوم نمودار را دنبال کند، احتمال اینکه تحت تأثیر هر نوسان کوچک تصمیم بگیرد بیشتر می‌شود.

خرید در قیمت بالاتر به‌خاطر ترس از جا ماندن، فروش در کف به‌خاطر ترس و ورود دوباره بعد از شروع رشد، می‌تواند سرمایه‌گذاری را به مجموعه‌ای از تصمیم‌های هیجانی تبدیل کند.

معامله‌گری ذاتاً اشتباه نیست. اما معامله‌گری با سرمایه‌گذاری بلندمدت دو رویکرد متفاوت هستند و هرکدام به استراتژی، مدیریت ریسک و نظم مخصوص خود نیاز دارند.

اگر هدف شما نگهداری بیت‌کوین برای چند سال است، منطقی نیست هر حرکت چنددرصدی قیمت باعث تغییر تصمیم شما شود.

۷. نادیده گرفتن کارمزد، اسلیپیج و هزینه معاملات

در بازار ارزهای دیجیتال، هزینه معامله فقط همان کارمزدی نیست که صرافی از هر خرید یا فروش دریافت می‌کند.

کارمزد معاملات، اختلاف قیمت خرید و فروش، اسلیپیج، هزینه انتقال شبکه و در معاملات اهرمی هزینه‌های مربوط به موقعیت می‌توانند روی نتیجه نهایی اثر بگذارند.

این موضوع برای کسی که ماهی یک بار خرید می‌کند شاید چندان چشمگیر نباشد، اما برای معامله‌گری که در طول هفته ده‌ها معامله انجام می‌دهد، هزینه‌ها می‌توانند به بخش قابل‌توجهی از سود تبدیل شوند.

مثلاً اگر یک معامله‌گر بارها با سودهای کوچک وارد و خارج شود، باید علاوه بر درست بودن جهت بازار، آن‌قدر بازده ایجاد کند که هزینه تمام این معاملات را هم پوشش دهد.

به همین دلیل، قبل از افزایش تعداد معاملات بهتر است هزینه واقعی هر معامله محاسبه شود.

۸. شروع سرمایه‌گذاری بدون داشتن برنامه مشخص

خرید یک ارز دیجیتال بدون اینکه بدانید چرا آن را خریده‌اید، معمولاً در زمان رشد بازار مشکلی ایجاد نمی‌کند. مشکل زمانی شروع می‌شود که قیمت ۳۰ یا ۴۰ درصد پایین می‌آید.

در آن لحظه اگر هدف، مدت سرمایه‌گذاری و میزان ریسک قابل‌تحمل از قبل مشخص نشده باشد، تصمیم‌گیری سخت می‌شود.

یک برنامه ساده می‌تواند مشخص کند:

• هدف سرمایه‌گذاری چیست؟
• سرمایه قرار است برای چه مدتی در بازار بماند؟
• چه مقدار از سرمایه وارد ارزهای دیجیتال می‌شود؟
• حداکثر زیان قابل‌تحمل چقدر است؟
• چه اتفاقی باعث می‌شود یک ارز دیجیتال فروخته شود؟
• آیا قرار است به‌صورت دوره‌ای به سرمایه اضافه شود؟

این موارد قرار نیست آینده بازار را قابل پیش‌بینی کنند. هدفشان این است که تصمیم‌گیری در شرایطی که بازار تحت فشار است، فقط بر اساس ترس و هیجان انجام نشود.

در بازار ارزهای دیجیتال، اشتباه اصلی همیشه انتخاب ارز نیست

ممکن است یک سرمایه‌گذار بیت‌کوین، اتریوم یا یک پروژه معتبر را انتخاب کند و باز هم نتیجه خوبی نگیرد؛ چون با تمام سرمایه در قیمت نامناسب وارد شده، در اولین اصلاح فروخته یا مدام بین دارایی‌های مختلف جابه‌جا شده است.

در طرف مقابل، مدیریت اندازه سرمایه، داشتن افق زمانی مشخص، توجه به هزینه معاملات و پرهیز از تصمیم‌های هیجانی می‌تواند اهمیت بیشتری از پیدا کردن «ارز دیجیتال بعدی که قرار است ۱۰ برابر شود» داشته باشد.

بازار کریپتو همیشه فرصت‌های جدیدی ایجاد می‌کند، اما لازم نیست برای استفاده از آنها همیشه در حال خرید و فروش باشید. گاهی بخش مهمی از سرمایه‌گذاری، همان تصمیم‌هایی است که از انجام دادنشان صرف‌نظر می‌کنید.