Skip to content
radar

پیش‌بینی گلدمن ساکس از قیمت طلا تا پایان ۲۰۲۷؛ چرا این بانک بزرگ طلا را به نقره ترجیح می‌دهد؟

در
خواندن در ۱ دقیقه

گلدمن ساکس با وجود فشارهای ناشی از سیاست پولی آمریکا، چشم‌انداز بلندمدت مثبتی برای بازار طلا ترسیم کرده است. این بانک پیش‌بینی می‌کند قیمت هر اونس طلا تا پایان سال ۲۰۲۷ به ۴,۶۵۰ دلار برسد؛ رقمی که در مقایسه با میانگین ۴,۱۰۰ دلاری اکتبر، حدود ۱۳ درصد افزایش نشان می‌دهد.

از نگاه تحلیلگران این بانک، بخش عمده رشد مورد انتظار از تقاضای بانک‌های مرکزی ناشی خواهد شد. برخلاف سرمایه‌گذاران خصوصی که ممکن است با تغییر شرایط اقتصادی و نرخ بهره، خرید طلا را کاهش دهند، بانک‌های مرکزی در سال‌های اخیر با هدف متنوع‌سازی ذخایر ارزی و کاهش وابستگی به دارایی‌های دلاری، خرید طلا را در دستور کار قرار داده‌اند.

همین تفاوت در رفتار خریداران، یکی از مهم‌ترین دلایلی است که گلدمن ساکس طلا را در شرایط فعلی به نقره ترجیح می‌دهد.

خرید بانک‌های مرکزی؛ مزیت مهم طلا در برابر نقره

گلدمن ساکس فرض کرده است بانک‌های مرکزی در فاصله سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ به طور متوسط ماهانه ۶۰ تن طلا خریداری کنند. این میزان در مقایسه با میانگین ماهانه ۱۷ تن پیش از سال ۲۰۲۲، افزایش چشمگیری دارد.

تغییر رفتار بانک‌های مرکزی پس از مسدودشدن بخشی از ذخایر ارزی روسیه در سال ۲۰۲۲ اهمیت بیشتری پیدا کرد. این اتفاق نگرانی‌هایی درباره امنیت و قابلیت دسترسی به ذخایر خارجی ایجاد کرد و بسیاری از کشورها را به سمت افزایش سهم طلا در دارایی‌های خود سوق داد.

چین یکی از مهم‌ترین بازیگران این روند است. گلدمن ساکس برآورد می‌کند طلا اکنون حدود ۱۱.۸ درصد از ذخایر این کشور را تشکیل می‌دهد. از نگاه این بانک، افزایش این سهم به ۲۰ درصد نیز همچنان امکان‌پذیر است. چنین تقاضایی می‌تواند حتی در دوره‌هایی که سرمایه‌گذاران خصوصی از بازار فاصله می‌گیرند، از قیمت طلا حمایت کند.

اخبار فوری
اخبار فوری پوشش لحظه‌ای اخبار و رویدادها از ۱۰۰ رسانه مالی معتبر به زبان فارسی
مرور اخبار امروز

چرا نقره در این رقابت موقعیت متفاوتی دارد؟

نقره نیز مانند طلا از تغییرات نرخ بهره و جریان نقدینگی تأثیر می‌پذیرد، اما ساختار تقاضای آن تفاوت مهمی دارد. بانک‌های مرکزی به‌عنوان خریداران بزرگ و مستمر، نقش مشابهی در بازار نقره ندارند.

در نتیجه، قیمت نقره وابستگی بیشتری به تقاضای سرمایه‌گذاری، نقدینگی بازار و شرایط عرضه و تقاضای صنعتی دارد. همین موضوع باعث می‌شود در دوره‌هایی که هزینه تامین مالی افزایش پیدا می‌کند، نقره آسیب‌پذیرتر باشد.

نقره در مقطعی از سال جاری میلادی از مرز ۱۲۰ دلار به‌ازای هر اونس عبور کرد. این جهش تا حد زیادی با محدودیت موجودی در بازار لندن و اختلال در دسترسی به فلز فیزیکی ارتباط داشت.

گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال وضع تعرفه‌های گمرکی آمریکا بر واردات نقره نیز در سال ۲۰۲۵ به خروج مقادیر زیادی از این فلز از بازار بریتانیا کمک کرد و فشار بر موجودی انبارها را افزایش داد.

گلدمن ساکس برای توضیح حساسیت قیمت نقره به این شرایط، به یک برآورد مهم اشاره می‌کند:

افزایش خالص تقاضای هفتگی به میزان هزار تن معمولاً می‌تواند قیمت نقره را حدود ۲ درصد بالا ببرد؛ اما در دوره کمبود عرضه، همین میزان تقاضا اثر قیمتی نزدیک به ۷ درصد داشته است.

با این حال، این بانک انتظار ندارد در دوره افزایش نرخ بهره آمریکا، شرایط مشابهی دوباره تکرار شود. افزایش نرخ بهره می‌تواند تقاضا برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری نقره را کاهش دهد و از شکل‌گیری موج‌های صعودی ناشی از کمبود نقدینگی جلوگیری کند.

افزایش نرخ بهره آمریکا

با وجود چشم‌انداز مثبت بلندمدت، گلدمن ساکس نسبت به شرایط کوتاه‌مدت بازار هشدار می‌دهد. اقتصاددانان این بانک انتظار دارند فدرال رزرو در دسامبر ۲۰۲۶ نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش دهد و در مارس ۲۰۲۷ نیز یک افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای دیگر اعمال کند.
افزایش نرخ بهره معمولاً برای فلزات گران‌بها یک عامل بازدارنده است؛ زیرا طلا و نقره برخلاف اوراق‌قرضه و سپرده‌های بهره دار، سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کنند؛ بنابراین، وقتی بازده دارایی‌های درآمد ثابت افزایش می‌یابد، هزینه فرصت نگهداری فلزات گران‌بها نیز بیشتر می‌شود.

این شرایط می‌تواند تقاضای سرمایه‌گذاران خصوصی و به‌ویژه جریان ورود سرمایه به صندوق‌های قابل‌معامله در بورس را کاهش دهد.
با این حال، اثر افزایش نرخ بهره بر طلا و نقره یکسان نیست. طلا از تقاضای ساختاری بانک‌های مرکزی برخوردار است، اما نقره برای حفظ روند صعودی بیشتر به تداوم تقاضای سرمایه‌گذاری و شرایط مساعد نقدینگی وابسته خواهد بود.

به همین دلیل، گلدمن ساکس معتقد است حتی اگر افزایش نرخ بهره بر هر دو فلز فشار وارد کند، طلا در مقایسه با نقره پشتوانه بنیادی قوی‌تری خواهد داشت.

پیش‌بینی گلدمن ساکس؛ طلا در مسیر ۵,۶۰۰ دلاری تا پایان ۲۰۲۸

چشم‌انداز گلدمن ساکس تنها به سال ۲۰۲۷ محدود نمی‌شود. این بانک انتظار دارد با تغییر مسیر سیاست پولی آمریکا و آغاز کاهش نرخ بهره، تقاضای سرمایه‌گذاری در بازارهای غربی دوباره افزایش یابد.

بر اساس سناریوی پایه این بانک، قیمت هر اونس طلا می‌تواند تا پایان سال ۲۰۲۸ به ۵,۶۰۰ دلار برسد. این پیش‌بینی بر مبنای چهار مرحله کاهش نرخ بهره، هر بار به میزان ۲۵ واحد پایه، از نوامبر ۲۰۲۷ تا سپتامبر ۲۰۲۸ تنظیم شده است.

از نگاه تحلیلگران گلدمن ساکس، کاهش نرخ بهره می‌تواند سرمایه‌گذاران خصوصی را دوباره به بازار طلا بازگرداند و در کنار خرید بانک‌های مرکزی، محرک تازه‌ای برای رشد قیمت ایجاد کند.

این تغییر شرایط احتمالاً به نفع نقره نیز خواهد بود؛ زیرا بازگشت سرمایه به صندوق‌های سرمایه‌گذاری می‌تواند تقاضا برای این فلز را تقویت کند.

سناریوی بدبینانه

گلدمن ساکس در کنار پیش‌بینی پایه، سناریوهای نامساعدتری را نیز در نظر گرفته است. اگر سیاست پولی آمریکا سخت‌گیرانه‌تر از انتظار باشد و تعداد افزایش‌های نرخ بهره به چهار مرحله برسد، قیمت هر اونس طلا تا پایان ۲۰۲۷ ممکن است به حدود ۴,۵۸۵ دلار محدود شود.

در شرایطی که این سناریو با خروج ۳۰۰ تن دیگر طلا از صندوق‌های سرمایه‌گذاری همراه شود، برآورد قیمت به ۴,۲۶۵ دلار کاهش می‌یابد.
افزایش قیمت نفت نیز می‌تواند عامل فشار دیگری باشد. در صورت بالا رفتن هزینه انرژی، برخی صندوق‌های معاملاتی الگوریتمی ممکن است برای مدیریت ریسک و محدودکردن زیان، فروش طلا را افزایش دهند.

این سناریوها نشان می‌دهند که حتی با وجود تقاضای مستمر بانک‌های مرکزی، مسیر قیمت طلا در کوتاه‌مدت و میان‌مدت بدون ریسک نخواهد بود.

جمع‌بندی

ترجیح طلا به نقره در تحلیل گلدمن ساکس بیش از آنکه به اختلاف قیمت یا نسبت تاریخی این دو فلز مربوط باشد، به تفاوت ساختار تقاضای آن‌ها بازمی‌گردد. طلا از خرید مستمر بانک‌های مرکزی و تلاش کشورها برای متنوع‌سازی ذخایر ارزی بهره می‌برد؛ در حالی که نقره بیشتر به شرایط نقدینگی، تقاضای سرمایه‌گذاری و تحولات بازار صنعتی وابسته است.

از سوی دیگر، افزایش نرخ بهره آمریکا می‌تواند در کوتاه‌مدت تقاضا برای هر دو فلز را محدود کند. با این حال، گلدمن ساکس انتظار دارد با آغاز کاهش نرخ بهره در اواخر سال ۲۰۲۷، سرمایه‌گذاران خصوصی دوباره به بازار بازگردند و مسیر رشد طلا تا محدوده ۵,۶۰۰ دلار در پایان ۲۰۲۸ هموار شود.

دیدگاه‌ها (۰)

اخبار مرتبط

اخبار بیشتر